Αδελφοί, και στον καθένα από μας ξεχωριστά δόθηκε η χάρη, σύμφωνα με το μέτρο της δωρεάς του Xριστού. Γι’ αυτό και λέει η Γραφή: «Aνέβηκε ψηλά και αιχμαλώτισε υπηκόους κι έδωσε δώρα στους ανθρώπους».  Kι αυτό το ’’’ανεβηκε’’, τι άλλο σημαίνει, παρά ότι και κατέβηκε πρώτα στα πιο χαμηλά, κάτω εδώ στη γη;

Θερμά συγχαίρουμε τον Πανιερώτατο Μητροπολίτη Κωνσταντίας - Αμμοχώστου και αγαπητόν εν Χριστώ αδελφόν κ. Βασίλειον, ως και τους ικανούς και άξιους συνεργάτες του, για την ωραία πρωτοβουλία τους να διοργανώσουν τη σημερινή πρώτη Κληροκολαϊκή Συνέλευση τής Ιεράς Μητροπόλεως Κωνσταντίας- Αμμοχώστου.

Ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ, ἡ θεία ἔμπνευση καί ἡ προφητική ζωή, Ἀρχιμ. Ζαχαρίας

Ὁ ἄνθρωπος, πλασμένος «κατ’ εἰκόνα καί καθ’ ὁμοίωσιν» Θεοῦ δέν εἶναι ὑπό καμία ἔννοια κάποια στατική ὕπαρξη, ἀλλά μιά δυναμική προσωπική ὕπαρξη πού καλεῖται σέ συνεχή αὔξηση, «τήν αὔξησιν τοῦ Θεοῦ»[1].  Ἡ  ἔμπνευση γιά τήν πραγματοποίηση τῆς ὑψηλῆς κλήσης τοῦ ἀνθρώπου ἀντλεῖται ἀπό τή συνάντησή καί τήν ἀποδοχή τοῦ ζωντανοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ.

Στὴν κοσμοπολίτικη κοινωνία τῆς Κορίνθου τοῦ 1ου μ.Χ. αἰώνα ἦταν πολὺ διαδεδομένο ἕνα σύνθημα, τὸ ὁποῖο φαίνεται νὰ ἐκφράζει σὲ πολλὲς ἐκδηλώσεις της καὶ τὴν κοινωνία τῆς ἐποχῆς μας. Πρόκειται γιὰ τὸ «Πάντα μοι ἔξεστιν», τὸ ὁποῖο μεταφράζεται στὴν ἐποχή μας μὲ τὸ «Ὅλα ἐπιτρέπονται». Τὸ σύνθημα αὐτὸ χρησιμοποιεῖ πολὺ εὔστοχα ὁ ἀπόστολος Παῦλος στὴν Α΄ πρὸς Κορινθίους Ἐπιστολὴ  (Α΄ Κορ. 6,12) δίνοντάς του μία νέα προοπτικὴ μέσα στὸ φῶς τῆς εὐαγγελικῆς ἀλήθειας.