Κατήχηση προς τους φωτιζομένους, περί Ενανθρωπήσεως.

«Ἰωσὴφ υἱὸς Δαυῒδ, μὴ φοβηθῇς παραλαβεῖν Μαριὰμ τὴν γυναῖκά σου, τὸ γὰρ ἐν αὐτῇ γεννηθὲν ἐκ πνεύματός ἐστιν ἁγίου· τέξεται δὲ υἱὸν καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν, αὐτὸς γὰρ σώσει τὸν λαὸν αὐτοῦ ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν.

(Λουκά 14, 16-24)

Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς, Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης

            Όταν ο μονογενής Υιός σαρκώθηκε προς χάρη μας από την Παρθένο δια της μετά σαρκός πολιτείας του, τελειοποίησε τον Νόμο, ο οποίος είχε δοθεί διά του Μωϋσέως, τον ολοκλήρωσε δίνοντας το Νόμο της χάριτος και μεταποιήσαι έτσι τον παλαιόν εκείνο νόμο στην δική μας Εκκλησία.

ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΚΑΙ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ

ΛΟΓΟΣ ΠΕΡΙ ΑΚΤΗΜΟΣΥΝΗΣ ΚΑΙ ΜΟΝΑΧΙΚΗΣ ΑΠΟΤΑΓΗΣ!

Ο φιλάνθρωπος Θεός που φροντίζει για την σωτηρία μας, όρισε για τους ανθρώπους δύο τρόπους ζωής, την συζυγία και την παρθενία ώστε όποιος δεν μπορεί να υπομείνει το άθλημα της παρθενίας να έλθει σε κοινωνία γάμου με γυναίκα , γνωρίζοντας ότι θα του ζητηθεί λόγος για την σωφροσύνη, τον αγιασμό και την ομοίωσή του με τους αγίους εκείνους που είχαν σύζυγο και τεκνοποίησαν.

 Επαινώ μεν τον πόθο της φιλομαθείας, αποδέχομαι δε το βαθμό της φιλομαθείας· και γνωρίζω ποιός σας εμφύτευσε τον εξαίρετο αυτό ζήλο· γνωρίζω τον εκπαιδευτή της αρετής σας, τον πατέρα και συγχρόνως ποιμένα και ιατρό και κυβερνήτη.

 Όσοι είναι σοφοί ιατροί, τότε αποδεικνύουν πιο θαυμαστή την τέχνη τους, όχι όταν καταπολεμήσουν το πάθος δια πυρός και σιδήρου, συμφώνως με το νόμο του πολέμου, αλλά όταν, κολακεύοντας το πάθος με κάποια γλυκά φάρμακα, επινοήσουν την ίαση του πάσχοντος και αποφεύγοντας τις τεχνικές που του προκαλούν φόβο, κοιμίσουν τους πόνους με κάποια ήπια και εύληπτα παρασκευάσματα και τον ελευθερώσουν από το πάθος.

Ἡ ἀνάσταση τοῦ Κυρίου εἶναι ἀνανέωση τῆς ἀνθρώπινης φύσης, εἶναι ἀναζώωση καί ἀνάπλαση καί ἐπάνοδος πρός τήν ἀθάνατη ζωή τοῦ πρώτου Ἀδάμ, πού καταβροχθίστηκε ἀπό τό θάνατο λόγω τῆς ἁμαρτίας καί διά τοῦ θανάτου ἐπέστρεψε στή γῆ, ἀπό τήν ὁποία πλάσθηκε. Ὅπως λοιπόν ἐκεῖνον στήν ἀρχή κανένας ἄνθρωπος δέν τόν εἶδε νά πλάθεται καί νά παίρνει ζωή, ἀφοῦ κανένας ἄνθρωπος δέν ὑπῆρχε ἀκόμη ἐκείνη τήν ὥρα.