«Καὶ οὐδεὶς ἀναβέβηκεν εἰς τὸν οὐρανὸν εἰ μὴ ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς, ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ὁ ὤν ἐν τῷ οὐρανῷ. καὶ καθὼς Μωϋσῆς ὕψωσε τὸν ὄφιν ἐν τῇ ἐρήμῳ, οὕτως ὑψωθῆναι δεῖ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται ἀλλ' ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον.

Ελάτε σήμερα, ω θεοφιλεστάτη συνάθροισις, ας εορτάσομε τα προεόρτια της ανυψώσεως του ζωηφόρου Σταυρού. Αντηχεί στην ακοή μου η θεσπεσία φωνή του Ευαγγελίου, η οποία προσφωνεί το σταυρικό μυστήριο θέτοντας ως υπόδειγμα το χάλκινο όφι που είχαν κρεμάσει στο ξύλο οι Ισραηλίτες. Και μου γίνονται τα αναγνώσματα προμηνύματα και προκηρύγματα της προσκυνήσεως του Σταυρού.

 Κανείς, νομίζω, δεν αγνοεί ότι είναι αδύνατον νά υπάξη σπουδαιότερος αγώνας απο αυτόν εδω, εάν ήθελε να είναι συνεπής. Εγώ μάλιστα τόσο πολύ απέχω από το να επιδιώξω στήν προκειμένη περίστασι να ομιλήσω όπως αρμόζει, ώστε θεωρώ ότι άν και όλοι οι άνθρωποι οφείλουν αυτό το έπαθλο των εγκωμίων πρός τήν Παρθένο, πλήν όμως δέν είναι κάν δυνατόν να ελπίζουν ότι θα ανταποκριθούν με τα εγκώμια τους στο μέγεθος της πραγματικότητας.

Κυριακή ΙΑ Ματθαίου
Του Αγίου Ιωάννου Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως του Χρυσοστόμου

Ομιλία εις την Παραβολήν του τα μύρια τάλαντα οφείλοντος και τα εκατό δηνάρια απαιτούντος

Ωσάν να έχω επιστρέψει κοντά σας από μακρινό ταξίδι έτσι αισθάνομαι σήμερα· διότι γι΄ αυτούς πού αγαπούν, όταν δεν μπορούν νά ευρίσκονται μαζί με τους αγαπωμένους δεν έχουν κανένα όφελος, έστω και αν μένουν σε γειτονική οικία. Για αυτό και εγώ, μολονότι δεν απομακρύνθηκα από την πόλη, δεν αισθάνομαι καλλίτερα από όσον εάν απουσίαζα, επειδή τον τελευταίον καιρό δεν κατέστη δυνατόν να σας ομιλήσω. Συγχωρήστε με όμως, η σιωπή δεν ωφείλετο σε ραθυμία, αλλά σε ασθένεια. Εσείς τώρα χαίρεσθε, επειδή απαλλάχθηκα από ...

Αυξάνει την αγωνία της γλώσσης το ενδιαφέρον των ακροατών· ο πόθος της συνάξεως της Εκκλησίας για θείαν διδασκαλία μου αυξάνει τον φόβο εμπρός στο εγχείρημα της ομιλίας. Γι’ αυτό ο Δεσπότης καταπραΰνοντας τον φόβο του λόγου εβόησε: «Μακάριοι οι λέγοντες εις ώτα ακουόντων», αυτοί που ρίπτουν τον σπόρο της διδασκαλίας σε γόνιμο γη, και συσσωρεύουν δόγματα αγαθά στο αλώνι της ψυχής· επειδή αξίζει να κοπιάσει κανείς γι’ αυτήν, ελπίζοντας να δρέψει τους καρπούς του κηρύγματος.

Αν και πολλές φορές μίλησα προς την αγάπη σας περί νηστείας και προσευχής, και μάλιστα κατά τις ιερές αυτές ημέρες, δεν έφθασαν για να πληροφορήσω τις φιλόθεες ψυχές και τις ακοές σας ποια δώρα χαρίζουν στους εραστές τους και πόσων αγαθών γίνονται πρόξενοι σε εκείνους που τις ασκούν· αυτό γίνεται ιδιαιτέρως φανερό από τους λόγους του Κυρίου που αναγινώσκονται στο σημερινό Ευαγγέλιο.

Κατήχηση προς τους φωτιζομένους, περί Ενανθρωπήσεως.

«Ἰωσὴφ υἱὸς Δαυῒδ, μὴ φοβηθῇς παραλαβεῖν Μαριὰμ τὴν γυναῖκά σου, τὸ γὰρ ἐν αὐτῇ γεννηθὲν ἐκ πνεύματός ἐστιν ἁγίου· τέξεται δὲ υἱὸν καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν, αὐτὸς γὰρ σώσει τὸν λαὸν αὐτοῦ ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν.

(Λουκά 14, 16-24)

Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς, Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης

            Όταν ο μονογενής Υιός σαρκώθηκε προς χάρη μας από την Παρθένο δια της μετά σαρκός πολιτείας του, τελειοποίησε τον Νόμο, ο οποίος είχε δοθεί διά του Μωϋσέως, τον ολοκλήρωσε δίνοντας το Νόμο της χάριτος και μεταποιήσαι έτσι τον παλαιόν εκείνο νόμο στην δική μας Εκκλησία.