Ο κλήρος και ο λαός της καθ’ ημάς Ιεράς Μητροπόλεως Κωνσταντίας και Αμμοχώστου, μαζί με την ταπεινότητά μου, σας υποδεχόμαστε, Μακαριώτατε, μαζί με την τίμια Συνοδεία σας, και εκφράζουμε τη μεγάλη μας χαρά γιατί με την ειρηνική σας επίσκεψη στην Αγιώτατη Εκκλησία της Κύπρου, οδηγήσατε τα βήματά σας και στη δική μας Ιερά Μητρόπολη. Γι’ αυτό σας εκφράζουμε την ευγνωμοσύνη μας και τις ευχαριστίες μας.

Είναι ιδιαίτερη η χαρά και η συγκίνησή μας γιατί σήμερα εγκαινιάζεται η λειτουργία του «Σαλαμίνειου Ελεύθερου Πανεπιστημίου Αμμοχώστου» στους χώρους της Ιεράς Μητροπόλεως Κωνσταντίας – Αμμοχώστου. Βεβαίως, θα ήταν ευχής έργο αν η λειτουργία του «Σαλαμίνειου Ελεύθερου Πανεπιστημίου Αμμοχώστου», όπως και άλλων Ανωτάτων Εκπαιδευτικών ιδρυμάτων γινόταν στην πόλη της Αμμοχώστου.

Με το «Κύριε ελέησον», ως ένδειξη απορίας και έκπληξης, γίναμε αποδέκτες της θλιβερής αγγελίας της εις Κύριον εκδημίας του πατρός Ευέλθοντος. Δεν αναμενόταν από απολύτως κανένα μία τέτοια εξέλιξη. Γνωρίζουμε βεβαίως την προσωρινότητα της ζωής μας και ότι ο θάνατος για όλους μας μπορεί να έλθει ως κλέπτης εν νυκτί, όπως άλλωστε μας προειδοποίησε ο Κύριος και μας προτρέπει να είμαστε ανά πάσα στιγμή στη ζωή μας έτοιμοι να δεχθούμε τη δικαιοκρισία του Κριτή μας Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.

«Δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν». Επαναλαμβάνουμε, αυτή τη σημαντική στιγμή, τη Χρυσοστόμεια ρήση για ευχαριστήσουμε τον Τριαδικό Θεό για όλα όσα μας χάρισε κατά το διαρρεύσαν σωτήριον έτος 2010, για όλα όσα αξιωθήκαμε να επιτελέσουμε προς δόξαν του Τριαδικού Θεού,...

Παραφράζοντας τους λόγους του υμνογράφου, Μακαριώτατε, θα έλεγα ότι, «η χάρις του Παναγίου Πνεύματος, διά των πρεσβειών του εν αγίοις πατρός ημών Επιφανίου Αρχιεπισκόπου Κωνσταντίας του Μεγάλου, ημάς συνήγαγεν» ενταύθα, απόψε, σ’ αυτή την πρώτη Κληρικολαϊκή Συνέλευση της Ιεράς Μητροπόλεως Κωνσταντίας – Αμμοχώστου.

Δοξολογίαν ἀναπέμπω πρός τόν ἐν Τριάδι Θεόν, προνοίᾳ καί εὐδοκίᾳ τοῦ Ὁποίου ἀναδεικνύεται ἡ ἡμετέρα ἐλαχιστότης εἰς πρῶτον, μετά ἀπό αἰῶνας, Μητροπολίτην τῆς ἐπανασυσταθείσης Μητροπόλεως Κωνσταντίας – Ἀμμοχώστου. Ἀπορῶ δέ καί ἐξίσταμαι, διατί ἡ τοιαύτη χάρις καί εὐδοκία εἰς ἐμέ, τόν ἐλάχιστον τῶν δούλων τῆς τοῦ Θεοῦ δεσποτείας καί κυριότητος.

Θα ήθελα να αναφέρω ότι αποτελεί πράξη και ζωή της Εκκλησίας από την αρχή της ζωής της το ενδιαφέρον για τους εν ανάγκαις ευρισκομένους αδελφούς μας. Έχει λεχθεί επιτυχημένα ότι ο Χριστιανισμός έχει δύο πόδια, το ένα είναι η αποστολή της Εκκλησίας να διδάξει το Ευαγγέλιο της σωτηρίας, το άλλο είναι η άσκηση της φιλανθρωπίας. Έτσι, κατά τη διάρκεια της ιστορίας της Εκκλησίας έχουμε λαμπρά παραδείγματα Πατέρων ή και απλών λειτουργών οι οποίοι επέδειξαν ζωηρό ενδιαφέρον για την κοινωνική προσφορά της Εκκλησίας.