Ο ΑΓΙΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ (15-12-2013)

Ο Άγιος Ελευθέριος γεννήθηκε στη Ρώμη κατά τον 2ο αιώνα, από γονείς ευσεβείς και πλούσιους. Ο πατέρας του διετέλεσε ύπατος της Ρώμης, όμως λίγο καιρό μετά τη γέννηση του Αγίου  πέθανε. Η μητέρα του ονομαζόταν Ανθία και ήταν υπόδειγμα αρετής. Ανέλαβε το βάρος της ανατροφής του μικρού Ελευθέριου, μετά το θάνατο του άντρα της. Η Ανθία τον ανέθρεψε σύμφωνα με τον νόμο του Θεού και τον παρέδωσε στον επίσκοπο της Ρώμης Ανίκητο, για να μάθει τα ιερά γράμματα.

          Ο Επίσκοπος από νωρίς διέκρινε το ήθος, την ευταξία και την κοσμιότητα του Ελευθερίου, και από νωρίς τον έκαμε κληρικό. Όταν έγινε 15 χρονών, τον χειροτόνησε Διάκονο, στα 17 σε Πρεσβύτερο και στα 20 τον χειροτόνησε Επίσκοπο του Ιλλυρικού.

          Το νεαρό της ηλικίας του Αγίου και η γρήγορη ανάρρησή του στο ύπατο εκκλησιαστικό αξίωμα του επισκοπικού βαθμού δεν προκαλεί καμία απορία. Η χειροτονία του Αγίου, όπως γράφει κάποιος βιογράφος του, έγινε «κατ΄ οικονομίαν» Θεού, λόγω των αρετών και της σοφίας του, με την οποία προσείλκυε στον Χριστό τους ειδωλολάτρες. Επίσης η χειροτονία του Αγίου έγινε πριν την 6η Οικουμενική Σύνοδο και τη Σύνοδο της Νεοκαισαρείας, οι οποίες ορίζουν ότι ο Διάκονος χειροτονείται στην ηλικία των 25 ετών, ο Πρεσβύτερος 30 ετών και ο Επίσκοπος άνω των 30 ετών.

          Η φήμη του Αγίου έφθασε και στον αυτοκράτορα Αδριανό, ο οποίος με μανία αναζητούσε τον Άγιο, για να τον σκοτώσει. Μάλιστα έστειλε τον στρατηγό Φήλικα για να τον συλλάβει. Ο Φήλικας με πλήθη στρατιωτών περικύκλωσε την Εκκλησία, όπου λειτουργούσε ο Άγιος. Όταν μπήκε ο στρατηλάτης μέσα στο ναό,  αμέσως από διώκτης μεταβλήθηκε σε υπερασπιστή του Αγίου. Ο Άγιος και ο Φήλικας με όλη την συνοδεία του ξεκίνησαν να πάνε στον βασιλιά, σύμφωνα με την επιθυμία του Αγίου, για να μη «ζημιωθεί του μαρτυρίου τον στέφανον». Καθ΄ οδόν ο Φήλικας ζήτησε από τον Άγιο να τον βαπτίσει, όπως και έγινε.

          Μετά από λίγες μέρες έφτασαν στη Ρώμη και ο Άγιος παρουσιάστηκε ενώπιον του αυτοκράτορα. Ο Άγιος αρνήθηκε σθεναρά τον υποσχόμενο πλούτο και τις τιμές, παραμένοντας ακλόνητος στη χριστιανική πίστη. Ο Αδριανός τον υπέβαλε σε φρικτά βασανιστήρια. Τον έβαλε πάνω σε πυρακτωμένο κρεβάτι για να ψηθεί, αντί όμως να καίγεται, δροσιζόταν σαν να βρισκόταν πάνω σε  τρυφερά και δροσερά χόρτα. Ακολούθως, τον τοποθέτησε σε ειδικό μεγάλο τηγάνι, που είχαν ειδικά για τον βασανισμό των χριστιανών, με καυτό λάδι. Ο Άγιος όμως σηκώθηκε όρθιος χωρίς κανένα έγκαυμα, υποδεικνύοντας στον βασιλιά ότι το θαύμα έγινε με τη δύναμη του Τριαδικού Θεού. Μετά, έριξαν τον Άγιο σε ένα μεγάλο λέβητα με λίπος, κερί και πίσσα. Πάλι ο Άγιος έμεινε ανέπαφος, αφού ο Θεός προστάτεψε και πάλι τον Άγιο. Ο τύραννος, μπροστά σ΄ αυτή την τριπλή  αποτυχία του να κάμει τον Άγιο να δειλιάσει, βρέθηκε σε αμηχανία.

          Τότε ο πρώην διώκτης έπαρχος Κορέμων προθυμοποιήθηκε να αναλάβει ο ίδιος να φέρει εις πέρας την εντολή του αυτοκράτορα. Ο Κορέμων, όμως, φωτίστηκε από το Άγιο Πνεύμα και πλησιάζοντας τον αυτοκράτορα του είπε:«Ποιο κακό έπραξε ο καλός Ελευθέριος και αποφάσισες να τον θανατώσεις;». Ο αυτοκράτορας έμεινε έκπληκτος και εξαγριωμένος διέταξε να βάλουν μέσα στο καμίνι με τα καρφιά τον Κορέμονα. Ο Κορέμων, μπροστά στο μαρτύριό του, ζήτησε την ευλογία και την προσευχή του Αγίου. Όταν οι εκτελεστές του μαρτυρίου έβαλαν τον Κορέμονα στον κλίβανο, αυτός αντί να καεί έμεινε αβλαβής και ευχαριστούσε τον Θεό. Ο αμετανόητος αυτοκράτορας διέταξε αμέσως να αποκεφαλίσουν τον Κορέμονα κι έτσι ένας νέος άγιος Μάρτυς ανεδείχθη.

          Μετά τον μαρτυρικό θάνατο του Κορέμονα, πρόσταξε ο αυτοκράτορας να βάλουν τον Άγιο στον κλίβανο. Πάλι η δύναμη του Θεού θαυματούργησε. Η φωτιά έσβησε και τα σουβλερά καρφιά λύγισαν, ώστε να μη βλάψουν το σώμα του. Πολλοί άνθρωποι που είδαν όλες τις θαυματουργίες, που έλαβαν χώρα μπροστά στα μάτια τους φώναζαν:«Μέγας είναι ο Θεός των Χριστιανών».

          Τότε ο αυτοκράτορας διέταξε την αιχμαλωσία του Αγίου στις σκοτεινές φυλακές της Ρώμης, για να πεθάνει από την πείνα. Ο Κύριος όμως δεν εγκατάλειψε τον Άγιο και τον έτρεφε καθημερινά μέσω ενός περιστεριού.

          Ο αυτοκράτορας, όμως, βλέποντας την ματαιότητα των μεθόδων του, δαιμονιζόταν ακόμη περισσότερο και πρόσταξε νέο μαρτύριο. Έδωσε εντολή να  δέσουν τον Άγιο πίσω από δύο ατίθασα άλογα και να τον σύρουν επάνω σε πέτρες και βράχια, για να κατακοπούν οι σάρκες του Αγίου, με τελικό αποτέλεσμα το θάνατό του. Μάταια, όμως, και πάλι τα σχέδια του αυτοκράτορα. Άγγελος Κυρίου ημέρεψε τα άλογα, έλυσε τον Άγιο από τα δεσμά και τον οδήγησε σε ένα βουνό, στο οποίο έμεινε προσευχόμενος. Εκεί, μέχρι και τα άγρια ζώα καθώς διάβαζε τα ιερά γράμματα της ακολουθίας και σαν υμνολογούσε τον Κύριο, περικύκλωναν τον Άγιο νεύοντας προς τη γη τα κεφάλια τους σαν να τον τιμούσαν .

          Αυτά τα θαυμαστά τα πληροφορήθηκε ο αυτοκράτορας από κάποιους κυνηγούς, που ήταν αυτόπτες μάρτυρες των συμβάντων. Τότε μετατράπηκε σε θηρίο ανήμερο και έστειλε τους στρατιώτες του να τον βρουν. Όταν οι στρατιώτες πλησίασαν κοντά στον Άγιο, τα θηρία όρμησαν κατά πάνω τους, για να τους κατασπαράξουν. Ο Άγιος, όμως, μεμιάς τα πρόσταξε «εν ονόματι Κυρίου» να ηρεμήσουν. Καθ΄ οδόν πολλοί στρατιώτες, με τις νουθεσίες και το παράδειγμα του Επισκόπου, πίστευσαν στον Χριστό.

          Όταν έφτασαν στη Ρώμη ο αυτοκράτορας είχε αποφασίσει να δώσει οριστικό τέλος στη ζωή του Αγίου, με «άρτο και θεάματα», κατά την προσφιλή τακτική της τότε εποχής. Όμως και πάλι τα πράγματα δεν έγιναν όπως ήθελε ο αυτοκράτορας, αλλά όπως πρόσταξε ο Κύριος. Ο Άγιος δεν φοβήθηκε τα άγρια θηρία της αρένας και αυτά με τη σειρά τους τον προσκυνούσαν. Μπροστά στο θέαμα όλοι οι παρευρισκόμενοι ανέκραζαν: «Μέγας ο Θεός των χριστιανών». Βλέποντας ο αυτοκράτορας τη συμπεριφορά των λιονταριών και ακούγοντας την ιαχή του πλήθους, διέταξε τον άμεσο αποκεφαλισμό του Αγίου.

          Την σκηνή του μαρτυρίου παρακολουθούσε η μητέρα του Ανθία. Έτρεξε τότε και αγκάλιασε το άψυχο σώμα του μάρτυρα και το γλυκοφιλούσε. Εκείνη τη στιγμή οι άσπλαχνοι δήμιοι την αποκεφάλισαν και έτσι την οδήγησαν «εις ουρανίους  θαλάμους» μαζί με τον υιό της.

          Όσοι από τους πιστούς βρέθηκαν εκεί στη Ρώμη από τον Αυλώνα, την έδρα της Επισκοπής του Αγίου, πήραν και τα δύο λείψανα και, αφού τα περιποιήθηκαν και τα τίμησαν δεόντως με ευλάβεια τα ενταφίασαν.

          Ο Άγιος θεωρείται βοηθός των εγκύων γυναικών, τους δίνει «καλή λευτεριά».

          Ο Άγιος Ελευθέριος εορτάζει στις 15 Δεκεμβρίου μαζί με την μητέρα του Ανθία και τον Άγιο Κορέμονα.

Λαζάρω Παναγιώτου