Λόγος εις το «Δεύτε οπίσω μου και ποιήσω υμάς αλιείς ανθρώπων».

Κυριακή Β΄ Ματθαίου  Βασιλείου Σελευκείας

Όσοι είναι σοφοί ιατροί, τότε αποδεικνύουν πιο θαυμαστή την τέχνη τους, όχι όταν καταπολεμήσουν το πάθος δια πυρός και σιδήρου, συμφώνως με το νόμο του πολέμου, αλλά όταν, κολακεύοντας το πάθος με κάποια γλυκά φάρμακα, επινοήσουν την ίαση του πάσχοντος και αποφεύγοντας τις τεχνικές που του προκαλούν φόβο, κοιμίσουν τους πόνους με κάποια ήπια και εύληπτα παρασκευάσματα και τον ελευθερώσουν από το πάθος.  Έτσι ο πάνσοφος ιατρός και βασιλεύς, ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, βλέποντας την Οικουμένη να νοσεί από το πάθος της ασεβείας και να φλεγμαίνει από τις κοσμικές απάτες που την οδήγησαν στην ειδωλομανία, δεν ρίπτει πύρινη βροχή, ούτε ωθεί την θάλασσα να εκστρατεύσει κατά της ξηράς, ούτε εξοπλίζει κατά της ασεβείας τη βία των στοιχείων της φύσεως, αλλά πείθει με θαύματα, προσελκύει μέ ευεργεσίες και με ουράνιους λόγους μεταπλάσσει τα φλεγμονώδη πάθη της ψυχής.

            Ήδη δε επιλέγει και μερικούς ευτελείς μαθητές και εμπιστεύεται στα χέρια και στις γλώσσες τους την ιατρεία της Οικουμένης.  «Περιπατών» λέγει «παρά την θάλασσαν της Γαλιλαίας είδε δύο αδελφούς, Σίμωνα τον λεγόμενον Πέτρον και Ανδρέαν τον αδελφόν αυτού, βάλλοντας αμφίβληστρον (δίκτυ) εις την θάλασσαν· ήσαν γαρ αλιείς· και λέγει αυτοίς· δεύτε (ελάτε) οπίσω μου και ποιήσω υμάς αλιείς ανθρώπων.  Οι δε ευθέως αφέντες τα δίκτυα ηκολούθησαν αυτώ».  Ω της αληθώς μεγάλης βουλής και της αθανάτου σοφίας!  Θέλοντας να διδάξει τους ανθρώπους πράγματα παράδοξα και δόγμα νέον και πολιτείαν ουράνιον, και αναζητώντας εκείνους που θα υπηρετήσουν ένα τέτοιο δόγμα, παρέβλεψε πόλεις, διέγραψε δήμους, δε ζήτησε τη βοήθεια κάποιας βασιλείας, περιφρόνησε τη δύναμη του πλούτου, μίσησε την ισχύ των ρητόρων, δεν εστήριξε την ελπίδα του σε γλώσσες φιλοσόφων.  Παράτρεξε έθνη και δεν υπολόγισε ούτε σε στρατιωτική προπαρασκευή ούτε σε ικανότητα χειρών ούτε σε ταχύτητα ποδών.  Και γιατί απαριθμώ τα ανθρώπινα πλεονεκτήματα;  Αφήνοντας τις τάξεις των αγγέλων να παραμένουν στην ησυχία, περιήρχετο λιμένες και ποταμούς, ακρογιαλιές και εργαστήρια, θέλοντας να δανεισθεί από αυτά τους υπηρέτες των δογμάτων.  Και παρουσιαζόμενος ενώπιόν τους παρακαλούσε λέγοντας: «Δεύτε οπίσω μου, και ποιήσω υμάς αλιείς ανθρώπων».  Εσάς, λέγει ήρθα να θηρεύσω.  Αλιείς επιζητώ και όχι βασιλείς· ναύτες προτρέπω, όχι δυνάστες· παύσετε να αγωνίζεσθε κατά της αψύχου θαλάσσης· μεταφέρετε για χάρη μου την αλιευτική τέχνη στην ξηρά.  Εδώ υπάρχει πέλαγος ασεβείας.